KSIĄŻKI

RYSUNEK POLSKI. WYBRANI TWÓRCY XX i  POCZĄTKU XXI WIEKU. 

W albumie, którego pomysłodawcami są Apoloniusz Węgłowski i Stanisław Zbigniew Kamieński znalazły się rysunki Adama Hoffmanna i Ewy Kierskiej i wielu innych twórców, od najbardziej znanych jak Wojtkiewicz, Schulz, Nowosielski, Wróblewski po zupełnie współczesnych - prace urodzonej w 1996 roku Kai Kozon.

"Szkicownik jest nieodłącznym towarzyszem ucznia, instrumentem, na którym ćwiczy, pamiętnikiem, miejscem zwierzeń, powiernikiem tajemnic. Nauczycielowi mówi wiele o sylwetce psychicznej ucznia, o jego osobowości, o sile i słabościach, o trudnościach, z jakimi się boryka. (...) Najważniejszą jednak jest rzeczą, by praca w szkicowniku była autentycznie szczera." - pisał Adam Hoffmann.

Cztery eseje, które znalazły się w albumie przyliżają dzieje rysunku, od pierwszych znanych nam prób - rysunków naskalnych po wiek XX, który Anna Baranowa nazywa "genialną epoką" rysunku. Przez wieki rysunek był traktowany jako medium pomocnicze, w kształceniu artystycznym, jak podaje Stanisław Kamieński rysunek ograniczał się do odwzorowania modela, martwej natury. Samodzielnie funkcjonował w uczelniach jako ilustracja książkowa, jednak w tym przypadku pełnił rolę służebną wobec tekstu litearackiego. Dziś rysunek jest równoważnym partnerem wobec innych artystycznych dyscyplin - pisze Kamieński, a egalitaryzm, dostępność, nieobwarowana warsztatowymi barierami i tajnikami jest jego wielką siłą.